کوچک ساختن ترس ها

رسم کردن تصاویر امید دهنده

در زمان بحران انسان با احتیاط است. به خاطری که تمام مدت احتیاط کار هستیم تلاش بیشتر نیاز دارد که همجنین در باره چیز های خوب و زیبا هم صحبت کنیم. اگر توانسیم در مورد چیز های که به ما خوشایند هستند صحبت کنیم از قبیل انسان ها، محل ها، حیوانات، فعالیت ها وایده های این ها برای ما قوت می دهند. در اوقات دشوار آسان تر است اگر کسی از ما سوال کند.

سوال از طفل: می توانی به من یک چیزی را رسامی (نقاشی) نمایی که خوش داری و از همه اول تر آن را انجام می خواهی بدهدی هر وقتی که دوباره نورمال بیرون رفته بتوانیم؟

از طفل خود به علاقه بپرسید ، که چه چیز در رسامی (نقاشی) می بیند.

چه احساس می کنید وقتی فرزند شما صحبت میکند؟ ایا تعییرات به صدا، تنفس، حلت چهره و یا تنش عضلات خود متوجه می شوید؟

ایا طفل شما حرکات امید دهنده و یا خوشحالی می کند؟

گر طفل شما خوشحال، احساس قوی بودن، امید وار نشان میدهد، برایش بگویند که متوجه چه چیزی از ان و یا از خودتان شدید.

وقتی که ما در مورد آرزو ها صحبت می کنیم در پهلو آن می توانند همچنین احساسات غمگین و یا دلتنگی پیدا شوند. داشتن احساسات دو جوانبه – امید و غمگین این یک قدرت خیلی با ارزش است. اگر طفل شما غمگین باشد به او نوازش داده می شود. نشان دادن غم و تسکین، می تواند انرژی بدهد.

چه تعییر به بدن می آید؟

آیا کدام تعییر را متوجه شدد وقتی این تمرین را انجام دادید؟

شاید نفس ازاد تر، افکار آزاد و یا عضلات کم تنش؟

شاید با هم لبخند زده و یا خندیده باشید

کوشش کنید که آن را برای خویش و یا دیگران تشریح کنید.

نظریات خود را زیر تمرینات با ما در میان بگذارید که چه تجاربه کرده اید!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

More tools