منحنی سترس و استراحت

سترس طولانی و یا بیش از حد به بدن و سلامت روان انسان تاثیر می گذارند. برای توضیح این ما، از “منحنی سترس – و استراحت” استفاده می کنیم. این منحنی تشریح می دهد که تعامل بین فعالیت و استراحت که بدن  هر روز به ما انجام می دهد. اگر تقاضا فعالیت باشد منحنی بالا می رود. و اگر بتوانیم استراحت کنیم منحنی آهسته پائین می آید. در طول یک روز منحنی  سترس و استراحت ما  پائین و یا بالا می رود. نظر به تقاضای روز کم و یا زیاد فعالیت و یا استراحت میکنیم. تا وقتی که تعادل بر قرار باشد ما سازس پذیر هستیم. یعنی که ما در حالت سترس هم با خود مان و با دیگران خوب رفتار کرد می توانیم. این عملکرد ها را سیستم اعصاب به تنهای و یا به شکل خود کار، بدون کدام توجه خاص ما انجام میدهد. مسولیت اینگونه وظایف را دو بخش از سیستم اعصاب به عهده دارند و همیشه با هم در ارتباط هستند تا تنظیم موازنه بین  فعالیت و استراحت بر قرار باشد. در صورت که  به انرژی  نیاز داریم   بخش سرعت دهنده سیستم اعصب فعال می شود و در هنگامی استراحت  بخش وقفه. در شرایط عادی و نسبتآ با ثبات این توانای سیستم اعصب را کمتر متوجه می شویم.  ولی در زمان مثل حال ما با سترس زیاد تر روبرو هستیم . تحت فشار های عادی، سیستم اعصاب  ما قابلیت تنظیم موازنه بین فعالیت و استراحت را دارد. تا زمانی که این تعادل بر قرار باشد، احساس های جسمی ما خوشآیند و یا بی ضرر هستند. زیر فشار زیاد  بدن مجبور است فعالیت بیشتر نماید. در این صورت منحنی عملکرد ما به سرحت بالا می رود. این واکنش به جا است، به طور مثال وقتی مسابقه که باید فعال باشیم  و یا در وقت خطر که از خود باید محافظت نماییم. مشکل وقتی می شود  که فشار (سترس ) شدید و دراز مدت باشند. این حالات خود را در بدن نشان می دهند. در شرایطی که فشار ها شدید شوند منحنی سترس به سرعت بالا میرود  “ساحه بلند”. در این صورت بدن آماده جنگ و یا فرار است. قلب، اعضلات، تنفس و تمام سیستم اعصب کاملا در حال فعالیت هستند. این برای یک مدت کوتاه خوب است و بعضآ باید جنین باشد. ولی اگر این حالت دراز مدت باشد باعث می شود که احساس ناخوشآیند و یا نا مطلوب  شود. همچنین نیز می توانند تاثیر بزرگی در روابط ما  مقابل  خانواده ، دوستان و همکاران  ما داشته باشد.  نسبت اینکه، وجود انسان ساحه بلند را تنها برای یک مدت معین تحمل کرده می تواند، دوباذه پائین می آید. چیزی که به سرحت بالا می رود همان طور به سرحت پائین می آید. کار کردن در ساحه پائین نیز برای سیستم اعصاب مشکل می باشد. چنانکه بسیاری انسان ها، خود را خسته، متهیج، سست و کرخت احساس کی کنند.

در تطابقت با کار داکتر زیگل، 2010

وقتی انسان در ساحه بلند و یا پائین قرار می گیرد، به انرژی زیادتر ضرورت می داشته باشد. تا اینکه از خود و از همدیگر،عاقلانه مراقبت لازم را انجام داده بتواند. حتی می تواند که انسان برای یک مدت طولانی موفق به انجام آن نشود. از این سبب ما بیش از هر زمان به یک دیگر احتاج داریم.

به خاطر داشتن این نکته می تواند ما را در اوقات بحرانی کمک کند:

خارج شدن از منحنی سترس در اثر فشار بیش از حد، کدام علامت ضعف نیست، بلکه یک عکس العمل طبیعی انسان می باشد.

در قسمت احساس راحتی و تحمل سترس، هر یک ما انحناء مخصوص به خود را، دارا می باشیم. قابلیت وسیع بودن و یا تنگی این انحنا و ساحه، می تواند که نظر به شرایط بیرونی تغییر کنند.

چنانکه، قابلیت انعطاف پذیری می تواند در اثر فشار های دوامدار از بین برود و در اثر یک فشار کوچک نیز انسان را از ساحه انعطاف پذیری خویش خارج کند.

خبر خوش این است که بعد از فشار بیش از حد می توانید منحنی  سترس (تحرک) و استراحت خویش را به  انعطاف پذیری فعالیت داد. مثل یک باغی که بعد از توفان به مراقبت بیشتر نیاز دارد.

xxx

xxx

xxx

xxx

در تطابقت با کار داکتر زیگل، 2010

xxx

xxx

xxx

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

More tools